فلاپي ديسک يکي از رسانه هاي ذخيره سازي اطلاعات مي باشند که همه ما استفاده هاي زيادي از آن مي کنيم ولي از جمله معايب آن به جز حجم پايين آن آسيب پذيري شديد فلاپي ديسک مي باشد .به طوري که يک فلاپي ديسک ممکن است پس از چند بار استفاده ديگر قابل فرمت شدن نباشد .

حال چگونه مي توان فلاپي ديسک را مجددا باز سازي کرد ؟

شما به سيستم عامل لينوکس نياز داريد .
در سيستم عامل لينوکس در قسمت فلاپي فورمتر آن شما مي توانيد فلاپي هايي را که حتي در سيستم عامل ويندوز فرمت نمي شوند را به سادگي فرمت نماييد . به همين راحتي !

اين نکته تکنيکي ساده وآسان راهي قابل اطمينان براي باز سازي و تعمير فلاپي ديسک و در نهايت کاهش هزينه هاست.
 
تهیه کننده : ديويد يدقار 

همان طور که ميدانيد ياهو سرويس هاي pop3 ايميل هاي خود را براي استفاده کننده گان رايگان غير فعال کرده و براي استفاده از اين سرويس بايد پول پرداخت ، ولي اين به اين معني نيست که شما نمي توانيد از اين سرويس به صورت رايگان استفاده کنيد. شما با استفاده ازنرم افزار YahooPops به آساني قادر به دريافت و فرستادن نامه هاي خود به وسيله outlook و ديگر نرم افزار هاي مديريت ايميل هستيد. در زير به شرح طريقه دريافت ايميل هاي yahoo به وسيله outlook و outlook express مي پردازيم.
ابتدا برنامه YahooPops را از yahoopops.sourceforge.net دانلود کنيد و آن را نصب کنيد و سپس به سراغ outlook رفته و تنظيمات را مو به مو انجام دهيد.
تنظيمات لازم براي براي دريافت نامه هاي yahoo توسط outlook express
1. از منوي tools گزينه account را انتخاب کنيد.
2. بر روي دکمه add کليک کرده و گزينه Mail را انتخاب کنيد.
3. نام خود را وارد کنيد و کليد next را بزنيد.
4. آدرس ايميل خود را وارد کنيد و کليد next را بزنيد.
5. گزينه My incoming mail server is a را روي pop3 قرار داده.
6. در قسمت localhost ، Incoming (POP3, IMAP or HTTP) mail server را وارد کنيد.
7. در قسمت localhost ، Outgoing (SMTP) mail server را وارد کنيد و next را بزنيد.
8. در قسمت Account name نام کاربري خود را وارد کنيد.
9. در قسمت password کلمه عبور خود را وارد کنيد و کليد next را بزنيد.
10. کليدfinish را بزنيد.
11. بر روي account جديد(localhost) کليک کنيد و گزينه Properties را انتخاب کنيد.
12. برگه servers را انتخاب کنيد و گزينه My server requires authentication را تيک بزنيد.
13. برگه advance و گزينه Server Timeouts را به 5 minutes تغير دهيد.
14. اگر گزينه Leave a copy of messages on server را تيک بزنيد نامه ها پس از download از روي سرور پاک نمي شوند .
تنظيمات لازم براي براي دريافت نامه هاي yahoo توسط outlook
1. از منوي tools گزينه Email accounts را انتخاب کنيد.
2. گزينه Add a new email account را انتخاب کنيد و کليد next را بزنيد.
3. Server Type را بر روي pop3 قرار دهيد و کليد next را بزنيد.
4. در قسمت Your Name نامي را که دوست داريد گيرنده نامه شما هنگام دريافت نامه ببيند را بنويسيد.
5. در قسمت user name و email address ايميل خود را به صورت کامل وارد کنيد.
6. در قسمت Password کلمه عبور ايميل خود را بنويسيد.
7. در قسمت localhost ، (POP3) Incoming Mail Server را وارد کنيد.
8. در قسمت localhost ، (SMTP) Outgoing Mail Server را وارد کنيد و next را بزنيد.
9. بر روي دکمه More Settings کليک کنيد و برگه Advanced را انتخاب کنيد.
10. گزينه Server Timeout را به 10 minutes تغير دهيد.
11. برگه servers را انتخاب کنيد و گزينه My server requires authentication را تيک بزنيد.
12. گزينه Log on using را تيک زده و ايميل و کلمه عبور خود را وارد کنيد.
13. براي بستن پنجره More Settings بر روي دکمه ok کليک کنيد.
14. بر روي دکمه next کليک کنيد و سپس finish را بزنيد.

انتخاب يك روش نصب:
لينوكس ردهت روشهاي بسيار متنوع و قابل انعطافي براي نصب سيستم عامل ارائه نموده است. البته توصيه ميشود كه لينوكس را از روي CD نصب نماييد. ولي اگر شما CD هاي لينوكس ردهت را نداريد و يا كامپيوتر شما فاقد درايو CD-ROM است، ميتوانيد با استفاده از روشهاي ديگر، اقدام به نصب سيستم عامل كنيد. همچنين امكان چندين نوع نصب وجود دارد.

ابتدا بايد مشخص نماييد كه در حال نصب بصورت نصب جديد يا ارتقا هستيد. اگر ميخواهيد نسخه قديمي تر موجود روي سيستمتان را ارتقا دهيد، برنامه نصب فايلهاي پيكربندي و اطلاعات شما را دست نخورده باقي خواهد گذاشت. اين نوع نصب از نصب جديد طولاني تر خواهد بود. يك نصب جديد ابتدا تمام اطلاعات موجود را پاك كرده و عمل نصب را انجام ميدهد. بهCDشما ميتوانيد لينوكس ردهت را از محل هاي زير نصب نماييد. هر نوع نصب غير از نصب از روي CD نياز به ديسكت بوت نصب لينوكس ردهت خواهد داشت :

-سرويس دهنده HTTP : به شما امكان نصب از يك آدرس وب را خواهد داد.

-سرويس دهنده FTP : به شما امكان نصب از يك سايت FTP را خواهد داد.

-سرويس دهنده NFS : ميتوانيد از روي دايركتوري هاي به اشتراك گذاشته شده روي كامپيوترهاي ديگر موجود در روي شبكه با استفاده از سيستم فايل شبكه (Network File System) براي نصب استفاده نماييد.

-ديسك سخت : اگر يك كپي از فايلهاي نصب لينوكس ردهت را روي ديسك سخت خود داشته باشيد ميتوانيد براي نصب از آن استفاده كنيد. البته بايد روي پارتيشني غير از پارتيشني كه براي نصب انتخاب نموده ايد قرار داشته باشند.

انتخاب سخت افزار مورد نياز:
ممكن است اين واقعا يك انتخاب نباشد. ممكن است يك كامپيوتر قديمي در كنار خود داشته باشيد كه مايل باشيد لينوكس ردهت را روي آن نصب نماييد. و يا ممكن است يك ايستگاه كاري وحشتناك داشته باشيد كه بخواهيد لينوكس ردهت را روي يكي از پارتيشن هاي آن نصب نماييد. براي نصب نسخه PC لينوكس
-پردازنده سازگار با x86 : كامپيوتر شما به يك پردازنده سازگار با اينتل نياز دارد. مانند برخي سيستم عامل هاي تجاري، شما به جديدترين پردازنده هاي موجود براي نصب لينوكس ردهت نياز نداريد (البته اشكالي ندارد!). شما ميتوانيد لينوكس ردهت را روي پردازنده هاي قديمي هم اجرا نماييد. من حتي پردازنده 80386 اينتل را در ليست سازگاري سخت افزارهاي آن ديده ام ولي هرگز سعي نكرده ام لينوكس ردهت را روي كامپيوتري با آن مشخصات نصب نمايم!

-درايو فلاپي و يا CD-ROM : شما بايد قادر باشيد هنگام فرايند نصب كامپيوتر خود را با يك فلاپي ديسك و يا درايو CD-ROM بوت نماييد. اگر درايو CD-ROM نداريد (در محيطهاي شبكه و يا كامپيوترهاي قديمي) به يك ارتباط شبكه براي نصب از روي شبكه و يا كپي محتويات CD هاي نصب بر روي ديسك سخت سيستم خود داريد.

-ديسك سخت (Hard Disk) : شما به يك ديسك سخت و يا يك پارتيشن از ديسك سخت كه حداقل 350 مگابايت فضا داشته باشد نياز داريد. البته اين فضا فقط براي حداقل نصب كافي خواهد بود. ميزان حقيقي فضايي كه نياز خواهيد داشت بستگي به نوع نصب شما دارد. نصب به صورت ايستگاه كاري به 1500 مگابايت و نصب بصورت كامل (تمام بسته هاي نرم افزاري موجود و كدهاي منبع) به 3 گيگابايت فضا نياز دارد.

-حافظه (RAM) : شما حداقل به 32 مگابايت رم براي نصب لينوكس ردهت نياز خواهيد داشت. اگر مايل به استفاده از محيطهاي گرافيكي هستيد 64 مگابايت لازم خواهد بود.

-صفحه كليد و مانيتور : خوب معلوم است! شما به يك مانيتور و صفحه كليد براي نصب نياز داريد. شما بعدا ميتوانيد لينوكس ردهت را از روي شبكه و با استفاده از ترمينال پوسته و يا ترمينال X به خوبي اداره نماييد.

نسخه هايي از لينوكس ردهت براي نصب روي ايستگاههاي كاري مبتني بر پردازنده هاي آلفا (Alpha) و اسپارك (Sparc) وجود دارند.

اگر درايو CD-ROM كامپيوتر شما به يك درگاه PCMCIA متصل است (در گاههاي موجود روي كامپيوتر هاي كيفي) شما بايد پشتيباني از PCMCIA را در هنگام نصب فعال نماييد. پشتيباني از PCMCIA فقط براي كامپيوترهاي مبتني بر پردازنده هاي سازگار با اينتل موجود است.

اگر كامپيوتر كيفي شما مجهز به يك درايو CD-ROM است، شما ميتوانيد بدون نياز به انجام كار خاصي لينوكس ردهت را روي آن نصب نماييد. در صورتي كه كامپيوتر كيفي شما فاقد درايو CD-ROM است، شما بايد لينوكس ردهت را از روي درايوي كه به درگاه PCMCIA آن متصل است نصب نماييد.

درگاههاي PCMCIA به شما امكان اتصال دستگاههاي مختلف به كامپيوتر كيفي با استفاده از كارتهايي به اندازه كارت اعتباري ميدهند. لينوكس از صدها دستگاه مختلف PCMCIA پشتيباني ميكند. شما ميتوانيد از درگاه PCMCIA كامپيوتر كيفي خود براي نصب لينوكس ردهت از انواع مختلفي از دستگاهها شامل :
-درايو CD-ROM
-كارت شبكه
استفاده نماييد. در صورتي كه مايليد بدانيد كداميك از دستگاههاي PCMCIA در لينوكس پشتيباني ميشوند، فايل SUPPORTED.CARDS واقع در مسير /usr/share/doc/kernel-pcmcia-cs را ببينيد. در هر صورت جهت استفاده از اين درگاه براي نصب لينوكس به ديسكت پشتيباني آن نياز داريد. چگونگي ايجاد اين ديسكتها بعدا شرح داده خواهد شد.

شروع نصب:
اگر فكر مي كنيد نوع نصب مورد نياز خود را انتخاب كرده ايد، ميتوانيد نصب را شروع كنيد. در بيشتر بخشها شما ميتوانيد با كليك روي دگمه بازگشت (Back) انتخابهاي قبلي خود را تغيير دهيد. البته پس از اينكه مرحله كپي بسته هاي نرم افزاري روي ديسك سخت شروع شد، ديگر امكان بازگشت وجود ندارد. در صورتي كه نياز به تغييري داشته باشيد، بايد آنرا پس از اتمام نصب لينوكس و از داخل خود سيستم عامل انجام دهيد.
-ديسكCD-ROM نصب را داخل درايو قرار دهيد
اگر عمل نصب را از ديسك سخت و يا شبكه انجام ميدهيد، ميتوانيد بجاي آن از ديسكت بوت استفاده نماييد. براي كسب اطلاعات بيشتر در مورد ايجاد ديسكهايي كه نياز داريد، به بخش ايجاد ديسكهاي نصب مراجعه نماييد.
-كامپيوتر خود را بوت كنيد
هنگامي كه صفحه خوشامد گويي لينوكس ردهت را مشاهده كرديد به مرحله بعدي وارد شويد.
كته: اگر شما صفحه خوشامد گويي را نمي بينيد، ممكن است درايو CD-ROM شما قابل بوت نباشد. فعال كردن گزينه بوت از روي درايو CD-ROM و يا ايجاد ديسكت هاي بوت ميتواند به شما براي ادامه نصب كمك كند. براي فعال كردن گزينه بوت از روي CD-ROM به صورت مقابل عمل كنيد : كامپيوتر خود را راه اندازي كرده و در صفحه نخستين پيامي براي ورود به صفحه نصب (setup) خواهيد ديد. براي ورود به برنامه نصب بايوس كافي است كليدهاي F1 يا F2 ويا DEL را فشار دهيد. در گزينه هاي موجود به دنبال موردي با عنوان Boot Options و يا Boot From و يا چيزي مشابه آن بگرديد. پس از آنكه آنرا پيدا كرديد، اولويت نخست آنرا روي درايو CD-ROM تنظيم كنيد. تغييرات را ذخيره كرده و خارج شويد.

اگر نصب با موفقيت انجام شد شما ميتوانيد گزينه هاي بايوس را به حالت اول برگردانيد. در صورتي كه حتي با تنظيم اين گزينه ها امكان بوت از روي CD-ROM وجود نداشت، بايد ديسكتهاي نصب را از روي فايلهاي boot.img (براي كامپيوترهاي معمولي)، bootnet.img (براي نصبهاي از روي شبكه) يا pcmcia.img (براي كامپيوترهاي كيفي) كه روي CD نصب قرار دارند، ايجاد نماييد. چگونگي ايجاد اين ديسكتها شرح داده خواهد شد. پس از ايجاد ديسكتها، آنها را در درايو قرار داده و كامپيوتر خود را بوت كرده و نصب را ادامه دهيد.

-اعلان بوت:
در جلوي اعلان بوت كليد Enter را براي ورود به نصب گرافيكي، فشار دهيد. در صورتي كه كامپيوتر شما اجازه نصب بصورت گرافيكي (رنگ بيتي و وضوح 800 در 600 پيكسل) را نمي دهد، به قسمت "انتخاب انواع ديگر نصب" مراجعه نماييد. از شما خواسته ميشود يك زبان انتخاب كنيد.

انتخاب انواع ديگر نصب:
در بيشتر كامپيوتر ها شما ميتوانيد به راحتي نصب را بصورت گرافيكي انجام دهيد. برخي مواقع كارت گرافيكي شما ممكن است اين حالت را قبول نكند. همچنين با اينكه هنگام نصب سخت افزار كامپيوتر شما شناسايي ميشود،ممكن است برخي مواقع ديسك سخت، كارت شبكه و يا يكي از سخت افزارهاي حياتي ديگر شناسايي نشده و به اطلاعات مخصوصي هنگام بوت نياز داشته باشد.

پسوندهاي SHS
يك كپي از notepad.exe بگيريد و آن را روي desktop خود قرار دهيد. Wordpad را باز كنيد. روي notepad.exe كليك كنيد و آن را به سمت سند باز شده wordpad بكشيد. روي notepad.exe كليك كنيد و آن را به عقب به سمت desktop بكشيد. فايلي را كه ايجاد شده است (Scrap) به Readme.txt تغيير نام دهيد.

حالايك آيكن كه نشان دهنده سند متني است و فايلي با نام مشخص readme.txt بر روي desktop شما وجود دارد كليك كردن بر روي فايل فوق باعث مي‌شود notepad باز ‌شود. اگر اين فايل يك Trojan باشد، شما فريب خورده‌ايد و توسط آنچه كه يك فايل متني بي‌خطر بنظر مي‌رسيد آلوده شده‌ايد. اگر اجازه نمايش اين پسوند داده مي شد شما فريب فايل Readme.txt.shs را نمي‌خورديد.

پسوندهاي PIF
اگر سعي كنيد تا notepad.exe را به anything.txt.pif تغيير نام دهيد، تنها فايلي با نام anything.txt روي desktop خود خواهيد ديد. و اين بدين دليل است كه PIF پسوند ديگري است كه ويندوز بطور پيش فرض پنهان مي‌كند. اگر شما فايل را اجرا كنيد برنامه اجرا خواهد شد، به خاطر اينكه ويندوز پسوندهاي PIF را اجرا خواهد كرد حتي اگر آنها فايلهاي اجرايي باشند.

پسوندهاي SCR
پسوند ديگري كه بايد مراقب آن بود SCR است. كپي notepad.exe خود را به notepad.scr تغيير نام دهيد و روي آن كليك كنيد. Notepad به عنوان يك فايل اجرايي اجرا خواهد شد. بسياري از افراد توسط هكرهايي فريب مي‌خورند كه account يك قرباني را بدست آورده‌اند. هكر email يا هر نوع پيغامي را به تمام دوستان قرباني مي‌فرستد كه "اين صفحه نمايش جديد و بامزه را ببينيد از خنده روده بر خواهيد شد!" از آنجايي كه اين پيغام از يك منبع مطمئن آمده، اكثر افراد فريب خورده و فايل SCR را اجرا مي‌كنند كه در نهايت به هكري ختم مي‌شود كه به كامپيوتر شما متصل شده است.

فرمانهاي خطرناكي كه مي‌توانند گنجانده شوند
پسوندهاي ميانبر PIF
برخي از پسوندهاي پنهان فايل قادرند به سادگي با فرمانهاي پنهان شده‌اي كه مي‌توانند براي سيستم شما مخرب باشند برنامه‌ريزي شوند. اين يك آزمايش ساده است:

دكمه راست ماوس خود را روي desktop كليك كنيد و New و سپس Shotcut را انتخاب نماييد. در Command line تايپ كنيد:

format a:/autotest

Next را كليك كنيد. در "Select a name for the shortcut" تايپ كنيد: readme.txt سپس Next را كليك كنيد. يك آيكن notepad را انتخاب كرده و Finish را كليك كنيد. حالا شما در desktop خود فايلي با نام readme.txt و با آيكن notepad داريد. مطمئن شويد كه در درايو شما ديسكي است كه از دست دادن آن براي شما اشكالي ندارد و روي آيكن كليك كنيد. فايلي كه شما روي آن كليك كرده‌ايد درايو A: را فرمت خواهد كرد. البته آيكن هكر درايو ديگري را مورد هدف قرار خواهد داد يا ممكن است نامي همچون ‘game.exe’ و فرماني براي حذف كردن دايركتوري ويندوز شما يا (deltree /y C:\*.*) كل درايو C شما داشته باشد. اگر پسوند PIF پنهان نشود، قادر به فريب شما نخواهد بود.

پسوند SHS
فايلهاي Scrap نيز مي‌توانند فرمانهاي گنجانده شده را پنهان كند. اين يك آزمون ساده است: از notepad.exe يك كپي بگيريد و آن را روي desktop خود قرار دهيد. Wordpad را باز كنيد.Notepad.exe را كليك كنيد و آن را به سمت سند باز شده wordpad بكشيد. روي Edit كليك كنيد و Package Object و سپس Edit package را انتخاب كنيد. روي Edit و سپس Command Line كليك كنيد.

در كادر، دستوري مانند format a:/autotest را تايپ كنيد و روي OK كليك كنيد. آيكن نيز مي‌تواند از اين پنجره تغيير يابد. از پنجره خارج شويد، اين كار سند را به روز خواهد كرد. روي notepad.exe كليك كنيد و آن را به عقيب به سمت Desktop بكشيد. فايلي را كه ايجاد شده (Scrap) به Readme.txt تغيير نام دهيد.

حالا شما آنچه را كه شبيه يك فايل متني است داريد. اگر اين فايل اجرا شود درايو A: را فرمت خواهد كرد. همانگونه كه در مثال بالا براي پسوندهاي ميانبر PIF ديده شد، هكر مي‌تواند از فرمانهاي خطرناكتري استفاده كند.

روشهاي Trojan در هنگام راه اندازي
روشهاي راه اندازي استاندارد
اكثر افراد از راههاي متفاوتي كه هكرها براي راه اندازي فايلهاي Trojan استفاده مي‌كنند آگاه نيستند. اگر هكري كامپيوتر شما را با يك Trojan آلوده كند، نياز به انتخاب يك روش راه‌اندازي خواهد داشت، بگونه‌اي كه در زمان راه‌اندازي مجدد كامپيوتر شما Trojan بارگذاري شود. روشهاي معمول راه‌اندازي شامل كليدهاي اجرايي registry، فولدر راه اندازي ويندوز، Windows Load= يا run=lines يافته شده در فايل win.ini و shell=line يافته شده در system.ini ويندوز مي‌باشند.

روشهاي راه اندازي خطرناك
از آنجايي كه فقط تعداد اندكي از اين روشهاي راه اندازي وجود دارند، هكرهاي زيادي را يافته‌ايم كه در پيدا كردن روشهاي جديد راه‌اندازي افراط مي‌كنند. اين شامل استفاده از تغييرات خطرناكي در سيستم registry مي‌باشد، كه در صورتي كه فايل Trojan يا فايل همراه آن از بين برود سيستم را بصورت بلااستفاده درخواهد آورد. اين يك دليل استفاده نكردن از نرم افزار ضد ويروس براي از بين بردن Trojanهاست. اگر يكي از اين روشها استفاده شود، و فايل بدون ثابت كردن registry سيستم از بين برود، سيستم شما قادر به اجراي هيچگونه برنامه‌اي پس از راه اندازي مجدد كامپيوترتان نخواهد بود.

قبل از آنكه سراغ registry برويم لازم به توضيح است كه يك فولدر به صورت C:\WINDOWS\StartMenu\Program\StartUp وجود دارد كه هر فايلي در اينجا باشد هنگام راه اندازي ويندوز اجرا خواهد شد.توجه داشته باشيد كه هرگونه تغييري مي‌تواند سيستم شما را به خطر بياندازد بنابراين، هرچه ما مي‌گوييم انجام دهيد. براي دستيابي به registry به منوي start>run> برويد و "regedit" را بدون علامت " " تايپ كنيد. در registry چندين مكان براي راه اندازي Startup وجود دارد كه ليستي از آنها را در اينجا مي آوريم.

[HKEY_CLASSES_ROOT\exefile\shell\open\command] ="\"%1\" %*"

[HKEY_CLASSES_ROOT\comfile\shell\open\command] ="\"%1\" %*"

[HKEY_CLASSES_ROOT\batfile\shell\open\command] ="\"%1\" %*"

[HKEY_CLASSES_ROOT\htafile\Shell\Open\Command]="\"%1\" %*"

[HKEY_CLASSES_ROOT\piffile\shell\open\command] ="\"%1\" %*"

[HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\CLASSES\batfile\shell\open\command] ="\"%1\" %*"

[HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\CLASSES\comfile\shell\open\command]="\"%1\" %*"

[HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\CLASSES\exefile\shell\open\command]="\"%1\"%*"

[HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\CLASSES\htafile\Shell\Open\Command]="\"%1\"%*"

[HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\CLASSES\piffile\shell\open\command]="\"%1\"%*"

اگر اين كليدها مقدار"\"%1\"%*" را نداشته باشند و به جاي اجراي فايل در هنگام راه اندازي به "\"Server.exe %1\" %*" تغيير يابد به احتمال زياد يك Trojan است.

روش راه اندازي ICQ
روشي راه اندازي ديگري كه امروزه استفاده از آن معمول است شناسايي شبكه ICQ مي‌باشد. بسياري از كاربران ICQ نمي‌دانند كه هكر مي‌تواند يك خط پيكربندي را به ICQ اضافه نمايد تا با هر بار بارگذاري شدن برنامه Trojan نيز راه اندازي شود. به عنوان آزمايش مراحل زير را انجام دهيد:

ICQ را باز كنيد. روي آيكن ICQ كليك كنيد و preference را انتخاب نماييد. روي Edit launch List كليك كنيد. روي Add كليك كنيد. روي Browse كليك كنيد. فايلي را براي اضافه كردن به Windows\notepad.exe بيابيد كه به كار اين آزمايش بيايد. روي Open و سپس OK كليك كنيد. زماني كه شما ICQ را راه اندازي مجدد مي‌كنيد فايل اجرا خواهد شد.

براي جلوگيري از استفاده غيرمجاز از برنامه ها ويا تكثيرغيرقانوني آنها، اصطلا حا به آنها قفل مي زنند. قفل گذاري كلا به دو روش نرم افزاري و سخت افزاري انجام مي شود . قفل سخت افزاري ( Hardware lock ) چنانچه ازسخت افزارخاصي براي قفل گذاري استفاده شود، به آن قفل سخت افزاري مي گوييم. اين قفلها بعضي به صورت يك رابط، بر روي پورت پارالل سيستم نصب مي شوند كه البته هر دو نوع آن عملكرد مشابه دارند. بخش اصلي قفل، از يك حافظه قابل پاك شدن تشكيل شده كه با توجه به نوع و حجم آن، داراي عملكردي متفاوت مي باشد و عمدتا به يكي از دو روش زير عمل مي كند :
الف) روش اول قفل گذاري به اين صورت است كه توليد كننده نرم افزار يك يا چند بايت از اطلاعات را در قفل نوشته و برنامه در هنگام اجرا آن را چك مي كند. در صورتيكه قفل وجود داشته باشد، برنامه به كار خود ادامه مي دهد و اگر قفل وجود نداشته باشد و يا اطلاعات خوانده شده از روي قفل صحيح نباشد، برنامه متوقف شده و با اعلام خطا، از اجراي صحيح، سرباز مي زند. اين نوع قفل ها داراي ساختاري ساده، حافظه اي در حد چند بايت، و قيمتي ارزان هستند. استفاده از اين قفل ها بسيار ساده بوده و نياز به تخصص خاصي ندارد،تنها كافيست كه نرم افزار ويژه قفل را ( كه توسط شركت توليد كننده قفل ارائه شده ) اجرا نمود. در ابتدا كه قفل فاقد اطلاعات است، اول يك كلمه دلخواه، به عنوان كلمه عبور درخواست كرده و سپس با توجه به نوع قفل، يك يا چند كلمه اطلاعات را دريافت و در حافظه قفل ثبت كنيد. در دفعات بعد مي بايست كلمه عبوري كه اولين بار ثبت شده، وارد شود تا بتوان به اطلاعات دروني قفل دسترسي داشت. البته بعد از ورود به برنامه اين كلمه قابل تغيير است. در هر صورت، پس از ثبت اطلاعات در قفل، توليد كننده نرم افزار، اطلاعات ثبت شده در يك برنلمه چك مي كند كه نحوه چك كردن اطلاعات، با توجه به نوع قفل متفاوت است. در بعضي فقط اطلاعات درون قفل چك مي شود و در بعضي ديگر، در مرحله اول وجود قفل چك شده و در مرحله بعدي، اطلاعات درون آن چك مي شود.
ب) روش ديگر قفل گذاري به اين صورت است كه توليد كننده نرم افزار، بخش كوچكي از برنامه را در حافظه قفل قرار مي دهد كه در اين حالت، چنانچه قفل وجود نداشته باشد برنامه به هيچ وجه، قادر به اجرا و ادامه كار نخواهد بود. اين نوع قفل ها، داراي ساختاري كمي پيچيده، حافظه اي بعضا تا چند كيلو بايت، و قيمتي نسبتَََا گران هستند. استفاده از اين قفل ها، به سادگي نوع قبلي نيست. البته نحوه كلي كار مشابه روش قبلي است. با اجراي نرم افزار ويژه قفل و وارد نمودن كلمه عبور، بايد نام فايلي را كه مي خواهيم بر روي آن قفل بزنيم، مشخص كنيم، تا بخشي از آن در قفل ثبت گردد. البته در بعضي ديگر از اين نوع قفل ها، كه حفاظت بيشتري را انجام مي دهند، مي بايست توسط توليد كننده نرم افزار دقيقا كنترل شود كه چه بخش هايي از فايل بايد در قفل ثبت گردد كه ابته انجام اين كار نياز به تخصص و تجربه كافي دارد، چرا كه بعضا ممكن است كه خطا در انجام كار، باعث بروز اشكال در برنامه توليدي بشود. چون با اين كار در واقع بخشي از برنامه در قفل ثبت مي گردد، واضح است كه هر قفل فقط براي يك نسخه از برنامه مي تواند مورد استفاده قرار بگيرد و به همين علت كاربرد اين قفل، كمتر است. ضمنا نوع ديگري از قفل ها هستند كه هر دو روش فوق استفاده مي كنند، اما طرفدار چنداني ندارند.
قفل نرم افزاري (Software Lock) چنانچه از روش ها و ترفند هاي نرم افزاري، براي قفل گذاري استفاده شود، به آن قفل نرم افزاري مي گوييم. قفل هاي نرم افزاري داراي تنوع بيشتري بوده و بعضا از لحاظ طراحي و اجرا سليقه اي و ابتكاري مي با شند. اما مي توان نحوه عملكرد اكثر آنها را، توسط يكي از 3 روش ذيل، تشريح نمود:
1) محدوديت در تعداد كپي(Copy Limited) در اين حالت برنامه نصب كننده نرم افزار، فضاي مشخصي در ديسك را با روش خاصي مرمت كرده، و تعداد مجاز نسخه برداري را در آن درج مي كند. بدين طريق با هر بار كپي كردن برنامه، يك واحد از اين عدد كم مي شود و هنگامي كه تعداد مجاز آن به صفر رسيد، ديگر نمي توان برنامه را بر روي سيستم نصب نمود. حال ممكن است اين سوال مطرح شود كه مگر نمي توان پس از نصب برنامه، از آن پشتيباني(Back Up) گرفته و سپس از نسخه پشتيبان نيز، بر روي سيستم ديگري استفاده نمود؟ پاسخ منفي است. زيرا هنگام نصب، اطلاعاتي راجع به سخت افزار سيستم كه مي تواند مثلا شامل نوع قطعات و يا شماره سريال قطعات باشد، در جايي، در محدوده قفل ذخيره مي شود و از اين پس هر بار در هنگام اجراي برنامه، اين اطلاعات به دقت چك مي شود و در صورت هرگونه تغيير، برنامه اجرا نمي شود.
2) استفاده از ديسكت، در هنگام اجراي برنامه (Disk Required) در اين حالت، ديسكت مورد نظر، يا به روش خاصي فرمت مي شود و سپس در هنگام اجرا، اطلاعات روي آن بررسي مي شود، و يا اينكه قسمتي از ديسكت را بصورت فيزيكي و عمدي خراب مي كنند و در اينجا، در واقع همان صدمه اي كه به عمد، بر سطح ديسكت وارد شده است، به عنوان قفل و محافظ نرم افزار عمل مي كند. از اين پس براي انتقال برنامه از يك سيستم به سيستم ديگر، اين فلاپي مانند قفل سخت افزاري عمل مي كند و مي بايست مختصات آن توسط برنامه تاييد شود و چنانچه اين فلاپي در درايو نباشد، برنامه اجرا نخواهد شد.
3) قفل سي دي (اجرا از روي سي دي) با متداول شدن سي دي ويا لوح فشرده، روش جديدي در قفل گذاري ابداع شد و آن اجراي برنامه از روي سي دي است. در اين حالت برنامه هنگام اجرا، به سي دي رجوع كرده و نقاط خاصي از آن را چك مي كند. اين نقاط بخش هايي هستند كه به صورت فيزيكي علامت گذاري شده اند ودر واقع به نوعي صدمه ديده اند و معمولا اين خرابي با تابش اشعه ليزر انجام مي شود. به اين ترتيب به اصطلاح نقاط معيني از سي دي ليزرسوز مي شود. اين نقطه يا نقاط، به عنوان قفل سي دي عمل مي كند و از عمل تكثير يا كپي برداري و همچنين استفاده غير مجاز از آن جلوگيري به عمل مي آورد.
در خاتمه سوالي كه در مورد سه روش فوق الذكر مطرح است، اين است كه آيا مي توان قبل از نصب، از ديسكت ها و سيدي هاي قفل گذاري شده كپي تهيه كرد و سپس آنها را نصب كرد؟
پاسخ منفي است، زيرا همانگونه كه اشاره شد، يا بخشي از ديسكت و يا تمامي ان، به روش خاصي فرمت مي شود كه قابل كپي برداري نيست و يا اينكه محل ونقاطي كه بر روي ديسكت و يا سي دي، به صورت فيزيكي و عمدي صدمه ديده اند، اجازه كپي برداري را نمي دهند و مانع از انجام اين كار مي شوند.
 
تهیه کننده : ديويد يدقار  منبع: www.iranika.ir
 

آيا رمز عبور شما از حفاظت لازم برخوردار است؟ وارد كردن هميشگي اسم كاربر و رمز عبور، روندي ناخوشايند و كسل كننده است. چه بخواهيد ايميل خود را چك كنيد، چه بخواهيد از وضعيت حساب بانكي خود مطلع شويد.
اغلب كاربران كامپيوتر، به طور معمول از رمزهاي عبور ساده و آسان استفاده مي كنند. اما دقت داشته باشيد كه اين سهل انگاري در انتخاب رمز عبور، عواقب خطرناكي به دنبال خواهد داشت. رمزهاي عبور آسان و معمولي در ظرف چند ثانيه لو خواهند رفت و اطلاعات شخصي مانند شماره حساب بانكي و شماره كارت اعتباري شما به راحتي در معرض ديد هكرها قرار خواهند گرفت.

در اينجا 8 نكته براي حفاظت از اطلاعات توصيه مي شود :
1 .به هيچ وجه از اسامي استفاده نكنيد فرقي نمي كند كه اسم فاميلتان باشد، يا باشگاه فوتبال مورد علاقه تان. بسياري از برنامه هاي هكر، رمزهاي عبور را با كمك فرهنگ لغت هك مي كنند. فقط چند ساعت طول خواهد كشيد كه با كمك لغات يك فرهنگ لغت، دستيابي به رمز عبور امكان پذير شود.
2.براي رمز عبور خود حداقل از 8 حرف استفاده كنيد:
براي رمز عبوري كه از 4 حرف تشكيل شده است، حدود 45000 حالت وجود دارد. اما براي رمز عبوري كه از 8 حرف و علامتهاي ويژه تشكيل شده است، يك ميليارد حالت مختلف وجود دارد!
3.براي رمز عبور، از حروفي كه در كنار هم قرار گرفته اند استفاده نكنيد!
رمزهاي عبوري مانند “qwert” يا “asdf” ، كار هكرها را براي دستيابي به رمز عبور بسيار آسان مي كند، اين مطلب در تركيب اعداد نيز به همين صورت است؛ مثل " 12345678 ". در كنار هم قرار گرفتن حروف و يا اعداد، دستيابي به هكرها به رمز عبور شما را بسيار راحت مي كند!
4.براي رمز عبور خود، تركيبي از حروف بزرگ و كوچك يا اعداد و علامتهاي ويژه را انتخاب كنيد.
استفاده از علامتهاي ويژه به تنهايي كافي نيست. 5 درصد همه كاربرها بر اين امر اتفاق نظر دارند كه رمز عبوري مثل Martin! را به كار برند!
5.رمز عبور خود را تا حد امكان جايي ننويسيد
حتي اگر كاغذي كه رمز عبور خود را بر روي آن نوشته ايد، در جاي امني مانند كيف تان باشد، از اين كار اجتناب كنيد. عنوان كاغذي كه رمز عبور خود را بر روي آن نوشته ايد، به هيچ عنوان زير صفحه كليد يا به مانيتور خود نچسبانيد!
6.رمز عبور خود را همواره تغيير دهيد.
هر قدر، مدت زمان استفاده از رمز عبورتان بيشتر باشد، خطر هك شدن شما بيشتر خواهد بود. اداره فناوري اطلاعات آلمان فدرال، توصيه مي كند كه هر 90 روز يكبار رمز عبور خود را تغيير دهيد.
7.رمز عبور خود را در كامپيوتر ذخيره نكنيد!
كامپيوتر قادر است رمز عبور شما را ذخيره كند تا شما مجبور نباشيد هر بار آن را وارد كنيد. با اين حال، كسي كه براي هر بار ورود، احتياج به وارد كردن رمز عبور نداشته باشد، خيلي سريع آن را فراموش مي كند: دقت داشته باشيد كه براي تغيير رمز عبور ، بايد حتماً رمز عبور قبلي را وارد كنيد!
8.رمز عبور خود را به شخص ديگري ندهيد!
اگر از شما تلفني يا با ايميل، رمز عبورتان را خواستند، آن را بازگو نكنيد! هكرها معمولاً خود را به عنوان همكاران شركتهاي بزرگ معرفي مي كنند. اين اشخاص كه خود را سرويس كار كامپيوتر معرفي مي كنند، معمولاً توسط تماس تلفني يا ايميل رمز عبور شما را براي حل مشكل كامپيوترتان طلب مي كنند. ولي هيچ شركت معتبر و صاحب نامي از شما رمز عبورتان را نمي خواهد.
روشهاي حرفه اي براي ايجاد كلمه عبور

1.براي ايجاد كلمه عبور، از حروف بزرگ و كوچك و به صورت يك در ميان استفاده كنيد. مثال: cOmPuTeR
2.حروف اول كلمات يك جمله را به عنوان رمز عبور خود انتخاب كنيد.
مثلاًدر جمله:"If sentence is longer password would be safer " كه رمز عبور آن به اين صورت تبديل مي شود: " Isilpwbs "
3.عدد يا تاريخي را براي خود در نظر بگيريد و آن را با دكمه Shift تايپ كنيد.
مثلاً : تاريخ: 13.06.2002 با دكمه Shift به اين كلمه تبديل
مي شود: !#>)^>@))@
4.لغتي را در نظر بگيريد و سپس حروف سمت راست آن را که بر روي صفحه كليد قرار دارد، بنويسيد:
مثال: Hardware تبديل مي شود به: Jstfestr
5.لغت يا تركيبي را براي خود در نظر بگيريد مانند “24Oktober” و بعد آن را بهم بريزيد به اين صورت كه حروف اول آن را با حرف آخر، حرف دوم را با حرف ماقبل آخر و به همين ترتيب بقيه را بنويسيد: 24r4eObkot
6.لغات يك جمله را به اختصار بنويسيد اين اختصارات را خود شما تعيين مي كنيد و از قاعده خاصي پيروي نمي كنند. مثلاً عبارت White meat with cabbage تبديل مي شود به: “whtmtwtcabge”
7.در رمز عبور از علائم ويژه استفاده كنيد. مثال: “c/Om%u\t§E~r

BOIS تنها کلمه اي است که مي تواند تمام درايورهايي را که در يک سيستم به عنوان واسط سخت افزار و سيستم عامل کار مي کنند ، را شرح دهد.
BOIS در حقيقت نرم افزار را به سخت افزار متصل مي نمايد . قسمتي از بايوس بر روي چيپست ROM مادربرد و قسمتي ديگر بر روي چيپست کارتهاي وفق دهنده قرار دارد که FIRE WARE (يعني ميانه افزار يا سفت افزار) ناميده ميشود .
يک PC مي تواند شامل لايه هايي (بعضي نرم افزاري و بعضي سخت افزاري ) باشد که واسط بين يکديگرند. در اکثر اوقات شما مي توانيد يک کامپيوتر را به چهار لا يه تقسيم کنيد که هر کدام از لايه ها به زير مجموعه هايي کوچکتر تقسيم کنيم . هدف از اين نوع طراحي اين است که سيستم عامل ها و نرم افزار هاي مختلف بر روي سخت افزار هاي مختلف اجرا شوند (حالت مستقل از سخت افزار ) . بدين طريق دو ماشين با دو پردازنده مختلف، رسانه هاي ذخيره سازي متفاوت و دو نوع واحد گرافيکي و غيره مي توانند يک نرم افزار را اجرا کنند .
در معماري اين لايه ها برنامه هاي کاربردي با سيستم عامل از طريق API (Application Program Interface)ارتباط برقرار مي کنند .
API بر اساس سيستم عاملي که مورد استفاده قرار مي گيرد و مجموعه توابع و دستورالعملهايي که براي يک بسته نرم افزاري ارائه مي دهد ، متغير مي باشد . به طور مثال يک بسته نرم افزاري مي تواند از سيستم عامل براي ذخيره و بازيابي اطلاعات استفاده کند و خود نرم افزار مجبور نيست که اين کارها را انجام دهد.
نرم افزارها طوري طراحي شده اند که ما مي توانيم آنرا بر روي سيستمهاي ديگر نصب و اجرا نمائيم و اين به دليل مجزا شدن سخت افزار از نرم افزار است و نرم افزار از سيستم عامل براي دستيابي به سخت اقزار سيستم استفاده مي کند . سپس سيستم عامل از طريق واسط ها به لايه هاي بايوس دستيابي پيدا مي کند .بايوس شامل نرم افزارهاي گرداننده اي است که بين سخت افزار و سيستم عامل ارتباط برقرار مي کند . به خودي خود سيستم عامل هيچگاه نمي تواند مستقيما به سخت افزار دستيابي پيدا کند ، در عوض مجبور است از طريق برنامه هاي گرداننده اي که به اين کار تخصيص يافته اند عمل کند .
يکي از وظايف توليد کنندگان قطعات سخت افزاري آن است که گرداننده اي براي قطعات توليدي خود ارائه دهند ، و چون گرداننده ها بايد بين سخت افزار و نرم افزار عمل نمايند ، بايد گرداننده هاي هر سيستم عامل مجزا توليد شوند . بنابراين کارخانه سازنده قطعات بايد گرداننده هاي مختلفي ارائه دهد تا قطعه مورد نظر بتواند بر روي سيستم عاملهاي مرسوم کار کند .

چون لايه هاي بايوس همانند يک سيستم عامل به نظر مي رسند ، مهم نيست که با چه سخت افزاري کار مي کند ، و ما مي توانيم سيستم عاملها را بر روي هر کامپيوتري و با هر نوع مشخصات سخت افزاري نصب و استفاده نمائيم .
براي مثال شما مي توانيد Windows 98 را بر روي دو سيستم متفاوت با پردازنده ، هارد ديسک و کارت گرافيکي و . . . که متفاوت از يکديگرند نصب و اجرا کنيد ، اما بر روي هر دو سيستم همان کارائي خود را داراست، زيرا که گرداننده ها همان عملکرد پايه را انجام مي دهند و مهم نيست که بر روي چه سخت افزاري کار مي کنند .

معماري سخت افزار و نرم افزار بايوس
البته بايوس ، نرم افزاري است که شامل گرداننده هاي مختلفي است که که رابط بين سخت افزار و سيستم عامل هستند يعني بايوس نرم افزاري است که همه آن از روي ديسک بارگذاري نمي شود بلکه قسمتي از آن ، قبلا بر روي چيپهاي موجود در سيستم يا برروي کارتهاي وفق دهنده نصب شده اند.

بايوس در سيستم به سه صورت وجود دارد :
1-ROM BIOS نصب شده بر روي مادر برد.
2- بايوس نصب شده بر روي کارتهاي وفق دهنده (همانند کارت ويدئويي)
3- بارگذاري شده از ديسک(گرداننده ها)

چون بايوس مادربرد مقدمات لازم را براي گردادننده ها و نرم افزارها ي مورد نياز فراهم ميکند ، اکثراً به صورت سخت افزاري که شامل يک چيپ ROM مي باشد موجود است.
سالهاي پيش هنگامي که سيستم عامل DOS بر روي سيستم اجرا ميشد خود به تنهائي کافي بود و گرداننده اي (Driver) مورد نياز نداشت . بايوس مادربرد به طور عادي شامل گرداننده هايي است که براي يک سيستم پايه همانند صفحه کليد، فلاپي درايو، هارد ديسک ، پورتهاي سريال و موازي و غيره ... است.
به جاي اينکه براي دستگاههاي جديد لازم باشد که بايوس مادربرد را ارتقاء دهيد، يک نسخه از گرداننده آن را بر روي سيستم عامل خود نصب مي نمائيد تا سيستم عامل پيکربندي لازم را در هنگام بوت شدن سيستم را براي استفاده ار آن دستگاه انجام دهد ،
براي مثال مي توانيم CD ROM،Scanner،Printer و گرداننده هاي PC CARD را نام برد.چون اين دستکاهها لازم نيستند که در هنگام راه اندازي سيستم فعال باشند ، سيستم ابتدا از هارد ديسک راه اندازي مي شود وسپس گرداننده هاي آنرا بار گذاري مي نمايد.
البته بعضي از دستگاهها لازم است که در طول راه اندازي سيستم عامل فعال باشند ، اما اين امر چگونه امکان پذير است مثلا قبل از آنکه گرداننده کارت ويدئويي از ROM BIOS و يا از روي هارد ديسک فراخواني شود شما چگونه مي توانيد اطلاعات را بر روي مانيتور ببينيد ..
يک جواب اين است که در ROM تمام گرداننده هاي کارت گرافيکي وحود داشته باشد اما اين کار غير ممکن نيست زيرا کارتهاي بسيار متنوعي وجو دارد که هر کدام گرداننده مربوط به خود را داراست که اين خود باعث مي شود صدها نوع ROM مادربرد به وجود آيد که هر کدام مربوط به يک کارت گرافيکي مي باشد.
اما هنگامي که IBM , PC هاي اوليه خود را اختراع نمود راه حل بهتري ارائه داد . او ROM مادربرد را طوري طراحي کرد که شکاف (Slot)کارت گرافيکي را براي پيدا کردن ROM نصب شده روي کارت گرافيکي را جستجو کند .
و اگر ROM روي کارت را مي توانست پيدا مي کرد ، مرحله اوليه راه اندازي را قبل از اينکه سيستم عامل از روي ديسک فراخواني (Load) شود ،اجرا مي نمود. بدين وسيله از تعويض ROM قرار داده شده بر روي مادربرد براي استفاده و فعال کردن دستگاه مورد نظر،ممانعت مي کند.

کارتهاي مختلفي که تقريبا بر روي همه آنها ROM وجود دارد ، شامل موارد زير هستند :
کارتهاي ويدئويي که هميشه داراي BIOS مي باشند.
وفق دهنده هاي SCSI که امکان استفاده از دستگاههاي با اتصالات SCSI را فراهم مي آورد .
کارتهاي شبکه که امکان راه اندازي سيستم با استفاده از فايل سرور که معمولا Boot Rom يا IPL(Initial Program Load) ROM ناميده مي شوند، را فراهم مي آورد ..
استفاده از دستگاههاي IDE
بردهاي Y2K که براي کامل کردن CMOS RAM هستند .

BIOS و CMOS RAM
اکثر افراد BIOS رابا CMOS RAM اشتباه مي گيرند ، اين از آنجا سرچشمه مي گيرد که برنامه Setup براي پيکربندي BIOS و ذخيره آن در CMOS RAM مي شود استفاده مي شود.
در حقيقت BIOS و CMOS RAM دو چيز متفاوت از هم مي باشند. بايوس مادربرد در يک چيپ ROM به طور ثابت ذخيره شده است.
همچنين بر روي مادربرد يک چيپ است که RTC/NVRAM ناميده مي شود ، که زمان سيستم را نگهداري مي کند و يک حافظه فرار و ثابت است که اولين بار در چيپ MC146818 ساخت شرکت موتورلا استفاده شده است، و ظرفيت آن 64 بايت است که 10 بايت آن مربوط به توابع ساعت است ..
اگرچه اين چيپ غير فرار ناميده مي شود اما با قطع برق ، ساعت و تاريخ تنظيم شده در آن و داده هاي درون RAM پاک مي شود .
در حقيقت غير فرار ناميده مي شود چون با استفاده از تکنولوژي) CMOS(Complementarry Metal-Oxide Semicondector ساخته شده است ، در نتيجه با يک جريان بسيار کم که بوسيله باطري سيستم تامين مي گردد ، پايدار باقي مي ماند که اکثر مردم به اين چيپ ،CMOS RAM مي گويند .
هنگامي که وارد BIOS Setup مي شويد و پارامترهاي خود راتنظيم و ذخيره مي نماييد ، اين تنظيمات در ناحيه اي از چيپ RTC/NVRAM ذخيره مي شوند(که همچنين CMOS RAM نيز ناميده مي شود).
و در هر موقع که سيستم خود را راه اندازي مي کنيد پارامترها از CMOS RAM خوانده مي شوند و تعيين مي کنند که سيستم چگونه پيگربندي شده است.
BOIS مادربرد :
همه مادربردها شامل يک چيپ مخصوص هستند که بر روي آن نرم افزاري قرار دارد که BIOS يا ROM BIOS ناميده مي شود . اين چيپ ROM شامل برنامه هاي راه اندازي و گرداننده هايي است که که در هنگام راه اندازي سيستم مورد نياز است و يک واسطه به سخت افزار پايه سيستم است .
اغلب به CMOS RAM (حافظه پاک نشدني NVRAM(Non-Volatile نيز مي گويند ، چون با 1 ميلينيوم آمپر فعال مي شود و تا هنگامي که باطري ليتيوم فعال باشد ، داده ها باقي مي مانند.
BIOS مجموعه اي از برنامه هايي است که در يک يا چند چيپ ذخيره شده است ، که در طول راه اندازي سيستم اين مجموعه از برنامه ها قبل از هر برنامه اي حتي سيستم عامل بارگذاري مي شوند .
BIOS در اکثر سيستمهاي PC ها شامل چهار تابع است:
POST(Power Self On) Test: اين برنامه پردازنده، حافظه ،چيپستها ،وفق دهنده ويدوئويي ، ديسک کنترلر ،گرداننده هاي ديسکي ،صفحه کليد ،و مدارات ديگر را تست مي کند.
BIOS Setup: برنامه اي است که در طول اجراي برنامه POST بافشار دادن کليد خاصي فعال مي شود و به شما اجازه مي دهد مادربرد را پيکربندي کنيد و تنظيم پارامترهايي همانند ساعت و تاريخ و پسورد و ... را انجام دهيد. در سيستمهاي 286 و 386 برنامه Setup در ROM آنها وجود ندارد و لازم است که شما سيستم را توسط ديسک مخصوص Setup راه اندازي نمائيد.
بارگذارکننده يا لودر BootStrap :روالي است که سيستم ار براي پيدا کردن سکتور Boot جستجو مي کند .
BIOS: که مجموعه اي از گرداننده هايي است که واسط بين سخت افزار و سيستم عامل است.

سخت افزار ROM:
ROM نوعي از حافظه است که که داده ها را به طور دائم يا غير دائم نگهداري مي کند .به آن فقط خواندني مي گويند زيرا يک بار بر روي آن مي نويسند و بارها آنرا مي خوانند و اگر دوباره قابل نوشتن باشد بسيار دشوار است ..
ROM به حافظه غير فرار نيز معروف است ، زيرا هر داده اي که در آن ذخيره شود با قطع برق سيستم پاک نمي شود . توجه داشته باشيد که RAM و ROM تناقضي با يکديگر ندارند .
در حقيقت تکنولوژي ROM زير مجموعه اي از سيستم RAM مي باشد به طور خلاصه قسمتي از فضاي حافظه RAM به يک يا چند چيپ اشاره مي کنند.
به طور مثال هنگامي که کامپيوتر را روشن مي کنيم پردازنده به طور خودکار به آدرس FFFF0h پرش مي کند.که در اين آدرس دستوراتي است که به پردازنده مي گويند چه کاري انجام دهد .

اين محل 16 بايتي درست در انتهاي اولين مگابايت RAM و همچنين در پايان حافظه ROM قرار گرفته است.معمولا سيستم ROM از آدرس F0000h شروع ميشود که 64 کيلو بايت قبل از انتهاي اولين مگابايت مي باشد ، و معمولا چون اندازه ROM 64 کيلو بايت است 64 کيلو بايت آخر اولين مگابايت را اشغال مي کند و در آدرس FFF0h دستورات راه اندازي سيستم قرار دارد .

افراد بسياري تعجب مي کنند که يک PC با اجراي دستورات 16 بايت از حافظه ROM مي تواند راه اندازي شود ، اما اين طراحي کاملا حساب شده است.
اين طراحي بدين گونه است که در 16 بايت آخر ROM يک دستور JMP به اول ROM است و کنترل برنامه را به ابتداي ROM مي برد ، پس به اين طريق مي توانيم اندازه ROM را به هر قدر که بخواهيم افزايش دهيم . ROM BIOS اصلي که برروي مادربرد است شامل يک چيپ ROM است.چون قسمت اصلي BIOS در ROM است ، ما اغلب آنرا ROM BIOS مي ناميم .
کارت هاي وفق دهنده اي که در طول راه اندازي سيستم مورد نياز هستند داراي يک ROM بر روي بردشان مي باشند . که از اين کارتها مي توان کارت ويدئو ،اکثر Small Small Cmputer System Interface) SCSI( ها ، کارت کنترلر IDE توسعه يافته، برخي از کارتهاي شبکه (براي راه اندازي توسط Server) .

ROMهايي که بر روي کارتهاي وفق دهنده هستند توسط برنامه POST در طول راه اندازي سيستم اسکن و خوانده مي شوند. ROM مادربرد قسمت خاصي ازRAM (از آدرس C00000h-DFFFFh) را رزرو مي کند و سپس دوبايت از آدرس 55AAh را مي خواند که در آن آدرس شروع ROM قرار دارد .
سومين بايت اندازه ROM را در واحد 512 بايت(که Paragraphناميده مي شود) نشان مي دهد و چهارمين بايت شروع برنامه راه انداز ميباشد. يکبايت نيز به منظور تست کردن توسط ROM مادربرد استفاده مي شود.

ROM Shadowing:
چيپهاي RAM طبيعتا در مقابل چيپهاي DRAMها کند مي باشند ، زيرا زمان دستيابي به ROM 150 نانوثانيه است، اما زمان دستيابي DRAM ها 50 نانوثانيه مي باشد .
به همين دليل در بسياري از سيستمها ROM ها به صورت پنهان (Shadowing) هستند، بدين معني که ROMها در ابتداي راه اندازي يسيتم در چيپهاي DRAM کپي مي شوند که اين باعث دسترسي و اجراي سريعتر عمليات مي شود .
زيربرنامه ها و روالهايي که به روالهاي پنهاني (Shoadowing Procedure) محتويات ROM را در RAM کپي مي کنند و آدرس آن را به عنوان ROM معرفي مي کنند و ROM واقعي ار غير فعال مي کنند ،که اين باعث مي شود که به نظر برسد که سيستم با سرعت 60 نانوثانيه کار مي کند.
استفاده از اين روش هنگامي مفيد است که از يک سيستم عامل 16 بيتي مانند ِDOS و يا WIN3.1 لستفاده مي کنيم ..و اگر از سيستم عامل 32 بيتي مانند WIN 98,WIN95,WIN NT استفاده مي کنيد ، اين روش تقريبا بي حاصل است زيرا اين سيستم عاملها هنگامي که بر روي سيستم اجرا مي شوند از کد 16 بيتي ROM استفاده نمي کنند.
اما در عوض از گرداننده هاي 32 بيتي که در طول راه اندازي سيستم عامل در حافظه RAM بارگذاري مي کنند ، استفاده مينمايند.

چهار نوع چيپ ROM وجود دارد :
* ROM
* PROM
*EPROM
EEPROM * که نيز Flash ROM نيز مي نامند.

PROM:
اين چيپها که از نوع ROM مي باشند در ابتداي ساخت خالي مي باشند و بايد با داده هايي که مي خواهيد برنامه ريزي کنيد. اين نوع حافظه ها در اواخر سال 1970 به وسيله شرکت Tenas Instruments ساخته شد ودر اندازه هاي مختلف 1 کيلو بايت تا 2 مگابايت و بيشتر هستند که شماره شناسايي آنها 27nnnn مي باشد كه عدد 27 شماره شناسايي چيپهاي PROM مي باشد و nnnn اندازه اين چيپ بر حسب بايت مي باشد.
اگر چه مي گوييم اين حافظه ها در ابتداي ساخت خالي هستند اما به طور تکنيکي داراي مقدار 1 مي باشند . بنابراين يک PROM خالي مي تواند برنامه ريزي شده باشد و ما مي توانيم بر روي آن بنويسيم . براي نوشتن به دستگاه مخصوص که ROM Programer يا سوزاننده (Burner) نام دارد ، نياز داريم .
برخي اوقات شنيده ايد که به چيپ هاي ROM نيز Burning (يعني سوزان) مي گويند ، زيرا هر بيت باينري يک فيوز است که سالم بودن آن نشانگر يک و در غيراين صورت صفر مي باشد ..

بهتر است که بدانيد اکثر چيپ ها با 5 ولت جريان فعال مي شوند و هنگامي که ما برنامه اي را بر روي چيپ هاي PROM مي نويسيم يا اصطلاحا Program مي نمائيم جرياني بيشتر از 5 ولت که معمولا 12 ولت است اعمال مي کنيم که اين باعث سوختن فيوزهاي آدرسهايي مي شود که ما مي خواهيم . بايد توجه داشته باشيد که ما مي توانيم يک را صفر تبديل کنيم ولي برعکس آن ممکن نيست .
به اين چيپ ها OTP (One Time Programmable) نيز مي گويند در شکل 2-1 تصوير يک Programmer چند سوکته را مشاهده مي کنيد که به آن (Gang Programmer) يا برنامه ريز گروهي نيز مي گويند. و مي تواند چندين چيپ را در هر بار برنامه ريزي کند.

EPROM:
نيز يک نوع عمومي از PROM مي باشد که قابليت پاک شدن و دوباره برنامه ريزي را داراست . بر روي اين چيپها يک بلور کوارتز قرار دارد که مستقيما بر روي die قرار دارد. اين چيپها با شماره 27xxxx شناسايي مي شوند و به وسيله برنامه يا به طور فيزيکي مي توان آنها را پاک کرد.(شکل 5-3)
هدف از قرار دادن بلور کوارتز اين است که اشعه فرا بنفش به die برسد ، زيرا چيپ EPROM با تابش اشعه فرا بنفش پاک مي شود. اشعه فرا بنفش باعث ايجاد يک واکنش شيميايي مي شود که که فيوزها را پشت سر هم ذوب مي کند ، بنابراين تمام صفرها به يک تبديل مي شوند و چيپ به حالت اوليه خود باز مي گردد. براي اين کار بايد ، اشعه فرا بنفش را در طول موج 2537 انگستروم و با شدت يکنواخت 12000 uv/cm2 و در مدت 5 تا 15 دقيقه باشد.
يک دستگاه پاک کننده EPROM ، يک توليد کننده امواج فرا بنفش است که داراي يک فضاي بسته است که داراي يک کشو مي باشد و در بالاي کشو توليد کننده امواج فرا بنفش مي باشد و چيپها درون کشو قرار مي گيرند.

EPROM/Flash ROM :
يک نوع ديگر از چيپهاي ROM ، چيپهاي EPROM که Flash ROM نيز ناميده مي شوند و از خصوصيات مهم آنها اين است که قابل پاک شدن و برنامه ريزي توسط مدارهايي هستند که بر روي آنها نصب مي شوند و وسايل و ابزار خاصي نياز ندارند.
اين چيپ ها به وسيله شماره هاي 29xxxx و 28xxxx شناخته مي شوند . هم اکنون در مادربردهاي کامپيوتر از چيپهاي EEPROM استفاده ميشود. اين بدان معني است که BIOS مادربرد خود را مي توانيد به وسيله دريافت نسخه به روز درآمده از شرکت سازنده ، به روز رساني نمائيد.

توليد کننده هاي ROM BIOS:
تعداد بسياري از توليد کننده هاي امروزه اکثر مادربردها را پشتيباني مي کنند و چندين کمپاني در زمينه توليد محصولات ROM BIOS ، به طور تخصصي فعاليت دارند.
سه کمپاني بزرگ که در زمينه نرم افزار ROM BIOS فعاليت دارند عبارتند از :
Phonix SoftWare , American Magatrends ..Inc (AMI) , Award SoftWare

به روز رساني BIOS :
سيستم عاملها تقريبا بر روي هر سيستم کامپيوتري با سخت افزارهاي مختلف سازگاري دارند و اين به دليل وجودBIOS است، چون اين BIOS است که با سخت افزار سيستم ارتباط برقرار مي کند.
اغلب در سيستمهاي قديمي براي بهره گيري از برخي دستگاههاي جديد همانند گرداننده هاي IDE ديسک سختو يا گرداننده هاي فلاپي هاي LS-120 و يا در سيستمهايي که استفاده از ديسک بيش از 8GB را پشتيباني نمي کنند ،بايد BIOS را به روز رساني نمود.

ليست زير مجموعه اي از دلايلي است که بايد BIOS را به روز رساني نمود:
* استفاده از فلاپي درايوهاي LS-120 که به سوپر درايو نيز معروفند.
* استفاده از هارد ديسک هاي بيش از 8GB
* استفاده از داريور هاردديسک Ultra DMA IDE
* استفاده از بوت کردن سيتم با درايو CD-ROM
* تصحيح خطاي سال 2000 و سال کبيسه
* تصحيح خطاهاي سازگاري با سخت افزار يا نرم افزار
* استفاده از پردازنده هاي جديد
اگر شما يک سخت افزار جديد نصب کرده ايد و حتي دستورات نصب را به درستي انجام داده ايد ، اما نمي توانيد با آن کار کنيد ، اين خطا ممکن است از BIOS باشد و لازم است آن را به روزرساني کنيد. اين موضوع به ويژه در سيستم عاملهاي جدبد صدق مي کند . بسياري از سيستم هاي قديمي نياز به روزرساني BIOS دارند تا به طور کامل از ويژگي هاي Plug-And-Play در ويندوزهاي 95 و98 و 2000 استفاده کنند.
اين مسائل از يک مادربرد به مادربرد ديگر متغير است ، اما ارزش آن را دارد که BIOS سيستم را به روزرساني کنيد براي بروزرساني BIOS يک مادربرد بايد چند نکته را بدانيد:
سازنده و مدل مادربرد
نسخه فعلي BIOS مادربرد
نوع CPU(مثلاPentium II , Pentium mmx )
نسخه برداري از تنظيمات فعلي CMOS:
بروزرساني نسخه BIOS ممولا تنظيمات فعلي SETUP را به هم مي ريزد ، بنابراين بهتر است آن نسخه برداري کنيد ، برخي برنامه ها مانند نورتون يوتيليتي مي توانند تنظيمات CMOS را ذخيره کنند ، اما اين نرم افزارها اکثرا در بازگرداندن تنظيمات SETUP ناموفق هستند. بهترين راه اين است مه خودتان از تنطيمات SETUP نسخه برداري کنيد و همچنين مي توانيد با اتصال چاپگر از تنظيمات SETUP يک کپي تهيه کنيد (با فشار دادن کليدهاي Shift+PRN SCR)
چيپهاي کنترلر صفحه کليد:
علاوه بر ROM اصلي سيستم ، در کامپيوترهاي 286 و پائينتر همچنين يک کنترلر صفحه کليد يا ROM صفحه کليد وجود دارد ، که ميکروپروسسور صفحه کليد در ROM صفحه کليد جاسازي شده است . اين ROM را اغلب مي توانيد در Super I/O يا در چيپ South Bridge در مادر بردهاي جديد پيداکنيد. کنترلر صفحه کليد در اصل يک ميکروکنترلر 8042 است که با آن يک ميکروپروسسور ، ROM ، RAM و پورتهاي I/O نيز ملحق کرده اند .در مادر بردهاي جديد چيپ 8042 در داخل چيپ Super I/O يا South Bridge تعبيه شده است بنابراين شما چيپ 8042 را نخواهيد ديد.
در بسياري از سيستم هاي قديمي ، يکي از پورتهايي که استفاده نشده است براي انتخاب سرعت ساعت CPU استفاده مي شود و اين در سيستم هاي قديمي هنگامي که سيستم عامل را به 95/98/2000 ارتقاء مي دهيد با کنترلر صفحه کليد مشکلاتي پيدا مي کند که بعدها اين مشکل نيز بر طرف شد.
به کار بردن Flash BIOS :
تقريبا تمام کامپيورترهاي از سال 1996 به بعد داراي يک Flash ROM براي ذخيره کردن BIOS هستند .. Flash ROM نوعي از EEPROM است که مي توانيد بر روي آن عمليات پاک کردن و برنامه نويسي را انجام دهيد . Flash ROM به کاربران اين امکان را مي دهد که نسخه به روزرساني شده BIOS خود را بدون برداشتن و جايگزيني چيپ جديد ، بر روي مادربرد خود نصب کنند. اما در بعضي سيستم ها ممکن است در حالت حفاظت شده قرار گرفته شده باشد و شما بايد قبل از بروز رساني حفاظت آن را غير فعال کنيد ، که معمولا براي اين کار يک جامپر يا يک سوئيچ بر روي مادربرد شده است . مقصود ازحفاظت بايوس اين است که بضي ويروسها ممکن است کد خودشان را بر روي BIOS کپي کنند. حتي بدون استفاده از قفل فيزيکي ، Flash ROM هاي مدرن داراي يک الگوريتم حفاظتي براي جلوگيري از تغييرات بدون مجوز هستند.
بايد توجه داشته بايد هنگامي که در حال بروزرساني BIOS هستيد ، کامپيوتر را خامش نکنيد و وقفه اي در کار سيستم رخ ندهد و گرنه BIOS سيستم خود را از دست خواهيد داد و اين بدين معني است که شما قادر به راه اندازي مجد دسيستم نخواهيد بود و يا حداقل به راحتي قادر به بازيابي BIOS سيستم نخواهيد بود . در مادربردهاي جديد يک برنامه مخصوص بازيابي BIOS وجود دارد که مربوط به قسمتي از Flash ROM است که نيز قابل پاک شدن مي باشد .
سيستم BIOS و پارتيشن IML :
شرکت هاي IBM و Compaq از يک روش شبيه به Flash ROM استفاده مي کنند که "بارگذاري ميکرو کد آغازين IML" نام دارد که در برخي سيستم هاي Pentium و 486 به کار برده شده است.
IML تکنيکي است که کد BIOS بر روي يک پارتيشن سيستمي و مخفي بر روي هارد ديسک نصب مي شود و هر گاه که سيستم روشن ميشود ، بارگذاري مي شود البته در اين سيستم ها هنوز BIOS اصلي وجود دارد ، اما تمام عمليات از BIOS ذخيره شده در هارد ديسک انجام ميشود.
اين تکنيک اجازه مي دهد تا يک BIOS توزيع شده بر روي هارد ديسک داشته باشيم . همراه با کد BIOS يک کپي کامل از SETUP و مشخصات و مراجع ديسک در اين پارتيشن ذخيره مي شود.
يکي از معايب اين سيستم اين است که بر روي هارد ديسک نصب شده و سيستم بدون تنظيمات ذخيره شده بر روي هارد ديسک کاملا راه اندازي نمي شود و شما نمي توانيد سيستم را به وسيله فلاپي ديسک راه اندازي کنيد.
آدرسهاي CMOS RAM مادربرد :
در سيستم هاي AT يک چيپ 146818 موتورلا به عنوان يک
RTC (Real-Time Clock)و ) (Complementarry Metal-Oxide Semicondector CMOS RAM استفاده شده است . اين يک چيپ مخصوص ساده است که داراي يک ساعت ديجيتالي ساده است که 10 بايت از آدرس حافظه براي ساعت و 54 بايت اضافي براي ذخيره هر چيزي که بخواهيد . IBM AT 5 بايت اضافي براي ذخيره پيکربندي سيستم استفاده مي کنند . اما در سيستمهاي جديد از اين چيپ موتورلا استفاده نشده است ، در عوض عمليات اين چيپ به چيپ Super I/O يا South Bridge ضميمه شده است يا از يک باتري مخصوص و يک NVRAM استفاده مي کنند .
توجه داشته باشيد که در سيستمهاي جديد بيشتر از 64 بايت CMOS RAM وجود دارد . در حقيقت بسياري از سيستم ها ممکن است 2 يا 4 کيلو بايت داشته باشند ، که اين حافظه اضافي براي ذخيره سازي جزئيات اطلاعات Plug-and-Play کارتهاي وفق دهنده و ديگر انتخابات سيستم مي باشد.
نرم افزارهاي پشتيباني و يوتيليتي ها در محدوده اطلاعات عمومي CMOS RAM هستند و از اين طريق مي توانند در ذخيره سازي و بازگرداندن پيکربندي سيستم موثر واقع شوند ، اما متاسفانه اين برنامه ها براي BIOS هاي خاص نوشته شده اند و فقط بر روي همان BIOS کار مي کنند.
Plug-and-Play BIOS :
عموما نصب و پيکر بندي دستگاهها بر روي يک PC کار مشکلي است ، در طول نصب کاربر با مساله جديدي روبه رو است،اين که بايد پورت I/O و کانال DMA را انتخاب کند . در گذشته کاربران مجبور بودند که جامپرها و سوئيج هاي برروي کارت را براي کنترل تنظيمات تغيير دهند ، که لازمه اين کار شناخت منابع استفاده شده بر روي سيستم است ، و سپس تنظيم کردن منابعي که با دستگاههاي موجود بر روي سيستم تضاد و ناسازگاري نداشته باشند.
تکنولوژي PnP براي جلوگيري از اين مشگلات و فراهم ساختن توانائيهايي براي کاربران در توسعه PC هاي آنان مي باشد ..با استفاده از اين تکنولوژي کاربران کارت مورد نظر را در سيستم جا مي زنند و سيستم به طور اتوماتيک بهترين پيکر بندي را انجام مي دهد .
PnP از سه جزء مهم تشکيل شده است :
Plug-and-Play BIOS
سيستم توسعه يافته پيکر بندي داده ها (ESCD)
سيستم عامل Plug-and-Play
بايوس PnP شروع به پيکر بندي کارت PnP در طول پردازش راه اندازي سيستم مي کند . اگر کارت قبلا نصب شده باشد بايوس اطلاعات را از ESCD مي خواند و کارت را مقدار دهي اوليه مي کند و سيستم را راه اندازي مي نمايد ..در طول نصب يک کارت PnP جديد ، بايوس براي تععين اينکه کدام منابع استفاده نشده اند و براي اضافه کردن کارت لازم هستند به ESCD مراجعه مي نمايد ..اگر بايوس بتواند منابع لازم را پيدا کند ، کارت را پيکر بندي مي کند و در غير اين صورت روالهاي Plug-and-Play در سيستم عامل کار پيکربندي را کامل مي کنند . در طول روال پيکر بندي رجيسترهاي Flash BIOS بر روي کارت و همچنين ESCD توسط داده هاي جديد پيکر بندي به روز رساني مي شوند .
 
تهیه کننده : ديويد يدقار  منبع: www.iranika.ir
 

نرم افزار آفیس 2007 ساخت شرکت مایکروسافت، در هفته نخست، دو برابر بیش از آفیس 2003 فروش داشته است. این میزان فراتر از پیش‌بینی‌هایي است كه درباره فروش نرم‌افزار تازه آفیس 2007  انجام شد. از سوی دیگر، اين اندازه فروش، شرکت مایکروسافت را نسبت به حفظ قیمت‌های تعیین شده برای ویرایش‌های متفاوت این نرم‌افزار ، امیدوار می‌کند . NPD Group  اعلام کرد شمار خرید آفیس 2007 از سوي خرده‌فروشان در آمریکا، در سنجش با نسخه پيشين این نرم‌افزار، 3/106 درصد بیشتر بوده‌است.

همچنین آفیس 2007، 6/108 درصد بیشتر از نسخه پيشين خود از سوي خرده‌فروشان ديگر فروخته شده‌است.

کارشناسان از اینکه نرم‌افزار آفیس 2007 بدون هزینه‌های گزاف تبلیغاتی و بازاریابی به‌چنین موفقیتی دست یافته است، ابراز شگفتی كرده‌اند.

در حالیکه ویرایش تجاری این نرم‌افزار با استقبال فراواني رو‌به‌رو شده، ویرایش خانگی و دانش‌آموز آن (Home and Student Edition) با استقبال کمتری رو‌به‌رو بوده است. دلیل برجسته این امر، حذف اوت‌لوک (Outlook) از ویرایش های مذکور بوده است. به‌همین علت کاربران مجبور شده‌اند نرم‌افزارهای خود را به ویرایش استاندارد (Standard Edition)   ارتقاء دهند.

همچنين فروش ویرایش نهایی (Ultimate Edition) چشم‌گير نبوده‌است.

نسخه‌ي يك فتوشاپ لايت روم براي برآورد نيازهاي عكاسان حرفه‌يي، براي ويندوز و Mac os X از سوي شركت ادوب عرضه مي‌شود.عكاسي ديجيتالي بسيار فوق العاده است و با دوربين‌هاي پيشرفته، كيفيت بالاتر و با كلكسيون عكس‌هاي در حال گسترش، مانند دنيا در حال بزرگ‌تر شدن است،‌ در اين راستا فتوشاپ لايت روم براي ويندوز Mac os X هفته‌ي جاري عرضه خواهد شد.اين نرم‌افزار كه شركت ادوب آن را جعبه‌ي ابزاري ضروري براي عكاسان حرفه‌يي توصيف كرده، برنامه‌اي آسان را براي مديريت، طراحي و نمايش عكس‌هاي ديجيتالي با حجم بالا فراهم مي‌كند.

عكاسي ديجيتالي بسيار فوق العاده است و با دوربين‌هاي پيشرفته، كيفيت بالاتر و با كلكسيون عكس‌هاي در حال گسترش، مانند دنيا در حال بزرگ‌تر شدن است،‌ در اين راستا فتوشاپ لايت روم براي ويندوز Mac os X هفته‌ي جاري عرضه خواهد شد.

اين نرم‌افزار كه شركت ادوب آن را جعبه‌ي ابزاري ضروري براي عكاسان حرفه‌يي توصيف كرده، برنامه‌اي آسان را براي مديريت، طراحي و نمايش عكس‌هاي ديجيتالي با حجم بالا فراهم مي‌كند.

بر اساس اين گزارش نرم‌افزار مذكور كه در زمان استفاده‌ي آزمايشي‌اش، از سوي عكاسان به گرمي ‌مورد استقبال قرار گرفت، با كمك و مشاركت عكاسان زيادي تكميل شده و نسخه‌ي كامل آن نسبت به نوع آزمايشي،‌ ويژگي‌هاي ارتقا يافته‌تري دارد،‌ به عنوان مثال امكان مقايسه‌ي چندين نسخه از يك تصوير، بدون نياز به ذخيره كردن هر كدام از اين نسخه‌ها امكان‌پذير مي‌شود.

وب سایت مایکروسافت خبر داد تنها برای اجرای 104 نرم‌افزار تحت ویندوز ویستا تضمین واقعی وجود دارد. نسخه 2/1 فهرست مایکروسافت، شمار 104 نرم‌افزار را شایسته دريافت لوگوی « گواهی شده برای ویندوز ویستا » (Certified for Windows Vista) دانسته‌است. از این شمار، 23 نرم‌افزار وابسته به شرکت مایکروسافت و 81 نرم‌افزار دستاورد شرکت های ديگر است.در این فهرست شمار 682 نرم‌افزار دیگر نیز شرایط دریافت لوگوی « دارای قابلیت کار با ویستا »(Work With Windows Vista) را دارند كه 80 تاي آن از تولیدهای مایکروسافت است.

تفاوت این دو فهرست در آن است که شمار فراواني از نرم‌افزارهای قدیمی قابل اجرا بر روی ویستا نیستند. براي نمونه Dungeon Siege 2 به عنوان یکی از بازی‌های تولیدی مایکروسافت در فهرست لوگوی « دارای قابلیت کار با ویستا » قرار گرفته‌است، زيرا این بازی در سال 2006 و پيش از آغاز به کار ویستا عرضه شده است.

تنها شمار کمی از نرم‌افزارهای محبوب و مورد استفاده همگان همچون Power DVD وابسته به Cyberlink ، Nero 7 Premium ، ابزار بهینه سازی دیسک Perfect Disk وابسته به Raxco، PC-cillin وابسته به Trend Micro و Video Studio 10 وابسته به Ulead، لوگوی «گواهی شده برای ویستا » را به دست آورده‌اند.

بخش بزرگي از نرم‌افزارهاي موجود در اين فهرست،از لوگوی « دارای قابلیت کار با ویستا » برخوردارند.

در آغاز ماه آينده ميلادي ، مرورگر اينترنتي اينترنت اكسپلورر( نسخه7) ، ليست وب سايت هاي  تجارت الكترونيك و بانكهای الكترونيكی را که اصطلاحا ً دارای مشخصه امنيتي "سبز" هستند و يا به عبارت ديگر سایت هایی "امن" به حساب می آیند ، بازنگری خواهد نمود.اين مرورگر تلاش دارد تا با  كمك شركت هاي معتبر مربوط ،  صدور مجوزهاي اعتبار امنيتي را توسعه دهد. به همین منظور ابتدا شركت هاي معتبر امنيتي نظير Versign   و Comodo   اينگونه سايت ها را مورد بررسي دقيق و كامل امنيتي قرار داده و سپس هر سايت بطور مجزا ، از نظر مالي مورد حسابرسي سرويس WebTrust   كه يك گروه تجاري متشکل از حسابداران عمومي است ، قرار مي گيرد.

رقابت میان شرکت های بزرگ امنیتی بالا گرفته است و این شرکت ها قصد دارند برای سال جدید ، نرم افزارهای مختلفی را که مردم در گذشته آنها را بصورت جداگانه خریداری می کردند ، در یک بسته (Package) ارزان قیمت عرضه نمایند.سیمانتک و مک آفی از جمله شرکت هایی هستند که قصد دارند چندین نرم افزار امنیتی جداگانه را در یک بسته نرم افزاری با قیمتی پایین تر عرضه نمایند. در این حالت قیمت بسته بین 40 تا 80 دلار خواهد بود.این اقدام شركت هاي امنيتي فقط در جهت جلب رضايت مشتریان نيست .

به گفته مدير شركت امنيتي روسي Kaspersky ، ورود ويستا هيچ چيزي را در ضعف امنيتي مايكروسافت تغيير نداده است.به گفته Natalya Kaspersky، دليل آن بسيار ساده مي باشد: «ويندوز مايكروسافت در گذشته آنقدر در زمينه مسايل امنيتي ضعيف كار كرده است كه خيلي بعيد به نظر مي آيد كه بتواند در آينده آن را جبران كند.»او معتقد است كه سيستم عامل هاي گذشته مايكروسافت آنقدر پر مساله هستند كه نمي تواند در مقابل دشمنان خود مقابله كند چه برسد به آنكه اين شركت بخواهد وارد نرم افزارهاي امنيتي گردد.

نسخه اثباتي (PoC ) اين اكسپلويت كه قابل اجرا در تمامي نسخه هاي ويندوز ، از جمله ويستا، مي باشد در اين سايت روسي در معرض عموم قرار گرفت. اين اكپسلويت كه براي بالا بردن حق دسترسي در ويندوز استفاده مي گردد مايكروسافت را مجبور به اظهار نظر در مورد آن كرد.Mike Reavey، مدير اجرايي مركز واكنش هاي امنيتي مايكروسافت، اظهار داشت كه آنها به دقت پيگير اين مساله هستند. به گفته او، اين آسيب پذيري از csrss.exe كه يكي از مهمترين فايل هاي Microsoft Client/Server Runtime Server مي باشد سوءاستفاده مي كند.

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM